جبائى ميگويد : همه بر يك حال استقرار دارند - يعنى قنوت معناى دوام را دارد - و آن حال شهادت دادن به خداوندگارى او است از راه آثار صنعت او . ابو مسلم ميگويد : همه در دائره ملك و سلطنت او هستند و هر نحو بخواهد تصرّف مىكند و براى او امتناع ندارد . . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 117 ] بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 117 ) [ ترجمه ] اختراع كننده است آسمانها در زمين را ، و هنگامى كه اراده كند عملى را به آن ميگويد : باش و سپس آن مىباشد . ( 117 ) شرح لغات : بديع . . . - مخترع . قضى . . . - حكم كرد . تفسير : پس از آنكه خداوند تنزيه كرد خود را از اتخاذ ولد و استدلال نمود به اينكه آنچه در آسمانها و زمين است ملك او است - و ملكيت با فرزند بودن سازش ندارد - تأكيد نمود اين معنى را و فرمود : بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . - اختراع كننده است آسمانها و زمين را . و ايجاد نمود آن دو را از روى ابتكار بدون اينكه از ساخته شدهء ديگرى اقتباس كرده و فرا گرفته باشد . وَ إِذا قَضى أَمْراً . . . - و هنگامى كه اراده كند عملى را . برخى گفته‌اند : معناى آن اين است : هنگامى كه امرى را بجا آورد يعنى اراده نمايد كه امرى را احداث نمايد مانند آيه شريفهء : « فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ » « 1 » كه معناى آن اين است : هنگامى كه ارادهء قرائت قرآن نمودى استعاذهء به خدا بنما - و اعوذ باللَّه بگو - . پاره‌اى گفته‌اند : معناى آن : هنگامى كه استوار كند امرى را مىباشد .

--> ( 1 ) سورهء 16 آيه 98 هنگامى كه ارادهء قرائت قرآن نمودى پناه به خدا ببر .